Basisgegevens

Politiek
Naam land: Turkije
Regeringsvorm: Parlementaire democratie
Staatshoofd: President Abdullah Gül
Geografie: Oppervlakte 780.580 km² (19 x Nederland)
Hoofdstad: Ankara
Tijdverschil met Nederland +1 uur
Bevolkingsaantal: 75,2 miljoen inwoners (2007)
Bevolkingsgroei: 1,4 procent (jaarlijkse gemiddelde 2003-2007)
Taal: Turks
Religie: 99,8 procent islam

Buitenlandse handel
Totale invoer in Turkije: 170,1 miljard US dollar (2007)
Totale uitvoer uit Turkije: 107,3 miljard US dollar (2007)
Uitvoer uit Nederland naar Turkije: 2.655 US dollar (2007)
Invoer in Nederland uit Turkije: 3.019 US dollar (2007)
 
Voornaamste handelspartners:
Invoer uit: Rusland, Duitsland, China, Italië, Verenigde Staten
Uitvoer naar: Duitsland, Verenigd Koninkrijk, Italië, Frankrijk, Rusland
 
Bronnen: EIU, CIA, EVD/Turkstat
 
Naar boven
 
 
Geografie en klimaat
 
Turkije ligt op twee continenten: Europa en Azië. Het grootste gedeelte bestaat uit het Klein-Aziatisch schiereiland (ook wel Anatolië genoemd), dat een totale omvang heeft van 755.688 km2. Het wordt vrijwel geheel door natuurlijke grenzen omgeven: de Zwarte Zee in het noorden, de Egeïsche Zee in het westen, de Middellandse Zee in het zuiden en een hoge bergketen in het oosten. Het kleine Europese gedeelte (23.764 km2) is Thracië, met onder meer de steden Istanbul en Edirne. Anatolië en Thracië zijn van elkaar gescheiden door de Bosporus, de Zee van Marmara en de Dardanellen, die samen de verbinding vormen tussen de Zwarte Zee en de Middellandse Zee. De beide delen van Turkije zijn door twee bruggen over de Bosporus met elkaar verbonden. Anatolië is, geografisch gezien, opgebouwd uit een ring van bergen waarbinnen zich een serie plateaus heeft gevormd.
Er zijn weinig rivieren in Turkije. En de rivieren die er zijn, zijn niet geschikt voor de scheepvaart. De rivieren stromen naar alle zijden van het Anatolische plateau af en doorbreken op weg naar zee de randgebergten. Zij hebben een groot verval (tot 11 procent) en ontwikkelen daardoor een sterke erosiewerking; aan de monding vormen zij dikwijls deltalandschappen uit het meegevoerde materiaal. De grootste op Turks gebied stromende rivier is de Kizil Irmak (Rode Rivier). De Turkse meren liggen grotendeels in de beide afvoerloze gebieden en hebben deels zout, deels brak, en zelfs deels zoet water op plaatsen met ondergrondse waterafvoer.
 
Klimaat
De hoge bergketens zorgen in het binnenland voor grote klimaatverschillen. De winters zijn er streng, met uitzondering van de gebieden op zeeniveau. Temperaturen van -30 tot -40°C vormen geen uitzondering op de hoogvlakte in Centraal-Turkije, waar ongeveer 120 dagen per jaar sneeuw ligt. In de kustgebieden langs de Middellandse en de Egeïsche Zee zijn de winters veel milder, met een gemiddelde temperatuur van 7 tot 10°C. In de zomer komt de temperatuur op de meeste plaatsen boven 30°C uit en loopt in het zuidoosten wel eens op tot bijna 50°C. In Centraal-, Oost- en Zuidoost-Anatolië is de gemiddelde dagtemperatuur 's zomers respectievelijk 21,8, 23,6 en 31,6°C. De neerslag varieert eveneens aanzienlijk. Langs de Zwarte Zeekust bedraagt de jaarlijkse regenval gemiddeld meer dan 2.500 mm, terwijl bijvoorbeeld in Centraal-Anatolië jaarlijks minder dan 250 mm regen valt.
 
Bron: EVD-informatie
 
Naar boven
 
Bevolking
 
Turkije heeft, op Rusland en Duitsland na, de grootste bevolking van Europa. In 2007 waren er volgens het Turks statistisch instituut 71,2 miljoen inwoners. De bevolking groeit met 1,1 procent per jaar. 70 procent van de bevolking woont in de steden. Istanbul telt de meeste inwoners, naar schatting 12,6 miljoen. In Ankara wonen ongeveer 4,4 miljoen mensen en in Izmir circa 3,7 miljoen. De rest van de bevolking is geconcentreerd langs de kust en in de landbouwgebieden. West-Turkije is dichter bevolkt en veel meer ontwikkeld dan de rest van het land.
 
Bevolkingsopbouw in procent (schatting 2008):
0-14 jaar: 24,4
 
15-64 jaar: 68,6
 
65 jaar en ouder: 7,0
 
Bron: CIA
 
80 procent van de bevolking is Turks; het overige deel is voornamelijk van Koerdische afkomst. De Koerden vormen een meerderheid in de oostelijke provincies, die grenzen aan Iran, Irak en Syrië. Verder is er een aantal kleinere minderheidsgroepen, zoals Armeniërs, Grieken, Syriërs en joden.
Van de bevolking is 99,8 procent moslim. Turkije is een seculiere staat, zodat de godsdienst geen directe invloed heeft op de wetgeving, het overheidsoptreden of zakelijke activiteiten, anders dan het in acht nemen van religieuze feestdagen.
 
Naar boven
 

Bestuurlijke organisatie

 
Algemeen
De lokale macht in Turkije is beperkt. Het administratieve systeem is erg gecentraliseerd. Het land is verdeeld in 81 provincies die weer zijn onderverdeeld in districten. Aan het hoofd van elke provincie staat een gouverneur.
Volgens de grondwet van 1982 is het parlement (Meclis) de enige wetgevende macht in Turkije. Het parlement bestaat uit 550 volksvertegenwoordigers, die iedere vijf jaar worden gekozen door de kiesgerechtigde burgers van achttien jaar en ouder. Voorheen werd de president door het parlement gekozen voor een periode van zeven jaar. Na de verkiezing in 2007 van Abdullah Gül als president, zijn de regels voor het kiezen van een president veranderd. In augustus 2014 zal een nieuwe president niet meer gekozen worden door het parlement, maar door het volk. De president krijgt dan de mogelijkheid om vijf jaar te regeren en opnieuw herkozen te worden voor nog een vijfjarige termijn.
 
Regering Turkije
De laatste presidentsverkiezing volgde op de vervroegde parlementsverkiezingen in juli 2007. De AKP won deze parlementsverkiezingen met 47 procent van de stemmen, tegenover 22 procent in 2002. De AKP is een islamitische partij. De meeste analisten zijn het erover eens dat deze meerderheid van de AKP niet geïnterpreteerd moet worden als een hang naar het fundamentalisme, maar als het verlies van het vertrouwen in de traditionele partijen. De AKP doet er alles aan om zich te presenteren als een moderne, pro-EU partij en beschrijft zichzelf bij voorkeur als conservatief-democratisch. De regering lijkt het vertrouwen van het bedrijfsleven en de financiële wereld te hebben. In 2003 en 2004 is door de regering een indrukwekkend aantal hervormingen uitgevoerd mede door de eisen van de Europese Unie en het IMF. Wel wordt de partij angstvallig in de gaten gehouden door het Turkse establishment waaronder het leger.
 
Turkije en de Europese Unie
Op 3 oktober 2005 zijn de toetredingsonderhandelingen van start gegaan. Het proces verloopt tot nu toe moeizaam. De onderhandelingen over 8 van de 35 onderhandelingshoofdstukken zijn in december 2006 geschorst. De verwachting is dat het gehele proces tien tot vijftien jaar zal gaan duren. Ook al voldoet Turkije aan het eind aan alle criteria, dan nog is toetreding niet gegarandeerd. Binnen de EU is het enthousiasme voor uitbreiding niet groot en in een aantal lidstaten bestaat een sterke oppositie tegen Turks lidmaatschap. Daarbij neemt ook in Turkije de steun voor EU-lidmaatschap af. Als de onderhandelingen over het EU-lidmaatschap mislukken, wordt Turkije mogelijk een alternatief partnerschap aangeboden om het land toch te verankeren in Europa.
 
Naar boven

Bron: EVD